Waterwinst door boeren binnen gezonde grenzen

Technologische ontwikkelingen hebben na de Tweede Wereldoorlog gezorgd voor een intensieve landbouw met bijzonder hoge gewasopbrengsten. Onbedoeld nam daardoor de droogteschade aan natuur, bebouwing en infrastructuur toe. Extensivering van de landbouw is mogelijk een van de oplossingen daartegen. In dit essay verkennen wij wat het betekent indien in de melkveehouderij wordt gewerkt volgens het principe ‘boeren binnen gezonde grenzen’ (bbgg). Deze werkwijze beperkt de vee-intensiteit, bevordert kruidenrijk grasland, en leidt tot minder verdampingsverlies. Onze berekeningen suggereren dat bbbg-grasland jaarlijks 100-150 mm minder water verdampt dan het hoogproductieve gangbare grasland. Toegepast op alle agrarische graslanden in Nederland zou dit neerkomen op een jaarlijkse waterwinst van 1,0-1,5 miljard kuub. Die winst wordt vooral behaald in de periode waarin droogteschade kan optreden: het groeiseizoen. Maar de cijfers zijn onzeker en daarom zijn nadere studies naar de werkelijke verdamping van extensief grasland gewenst. Een mooie uitdaging voor hydrologen, die daarbij zouden moeten optrekken met meteorologen en plantenfysiologen. Ondertussen kunnen ze alvast bijdragen aan de transitie naar een extensievere landbouw die minder water verbruikt.