Waterdicht

Tussen de rivieren

Ik lig in het gras tussen de Waal
en de Maas. een dag die er wezen mag.
Zon zo oud als Methusalem.

Een merel versleept mijn schoen,
en de veter speel voor worm. Ach,
de Waal, de Maas de Vltave. Terug

naar de bron op dobberende dromen.
Een vis in het water. Witte wijven
schudden ongegeneerd ’t eenzaam dons

leeg en ik schiet weer in een kurken
vestje door de woeste Sint-Jansstromen.
Rivier in meervoud, betrapt, ontsnapt.

De eeuwige voorbijganger, net als ik.
Net als vuurvliegjes op het fijne
verhemelte van de vervalende zomer.

Wolken daarginds aan de overkant:
bokshandschoen, olifant, kop van Jut,
hemd met kant.

Jana Beranova