Soms is weten beter dan meten (tenzij je verkeerd zit natuurlijk): Het discrete Box-Jenkins versus het continue PIRFICT transferruis-model in praktijk

In dit artikel volgt ’the proof of the pudding’ voor wat betreft de vergelijking tussen het volledig statistisch getinte Box-Jenkins-model en het PIRFICT-model waarbinnen bepaalde fysische schematisaties van een systeem aan het model kunnen worden opgelegd. Het is wel aardig dat we aan het eind van deel 1 van dit verhaal geconcludeerd hebben dat het PIRFICT-model in theorie een aantal prettige eigenschappen zou moeten hebben, maar helaas zegt de wetenschapsfilosofie dat theorieën, hoe logisch ze ook mogen klinken, falsifieerbaar moeten zijn in de praktijk. Aldus gaan wetenschappers, volgens een andere wetenschapsfilosoof; naarstig op zoek naar waarnemingen die hun theorieën kunnen staven. Maar zien ze daarbij toevalligerwijze niet situaties over het hoofd die minder mooi kloppen bij de theorie? Een verhaal waarin wetenschappelijk gezien aloude dilemma’s zoals zwarte versus witte dozen, analytisch versus numeriek en Popper versus Kuhn het weer eens tegen elkaar opnemen.