Modelgebruik bij toenemende droogte in het Nederlandse waterbeheer: van leidend naar deelnemer

In deze studie hebben we door middel van een vragenlijst onder nationale en regionale waterautoriteiten onderzocht wat de rol van beslissingsondersteunende instrumenten is bij toenemende droogte. De studie laat zien dat waterbeheerders steeds meer afhankelijk worden van evidencebased instrumenten, zoals veld­ metingen, data-­informatiesystemen, consultaties met belanghebbenden en wetgeving, naarmate de droogte ernstiger wordt. Weersvoorspellingen en expert kennis blijven belangrijk gedurende alle fasen van droogtebeheer. Hoewel data­ informatiesystemen bij extreme droogte steeds intensiever worden ingezet, lijkt het gebruik van hydrologische modellen daarbij achter te blijven. In de praktijk zijn deze modellen vaak geïntegreerd in deze systemen. Uit ons onderzoek blijkt echter dat gebruikers zich hiervan niet altijd bewust zijn, waardoor het gebruik van hydrologische modellen (en bijkomende onzekerheid) grotendeels ‘verborgen’ blijft binnen het besluitvormingsproces. Al deze aspecten beïnvloeden de kern verantwoordelijkheden bij het gebruik van modellen, waaronder geschiktheid en overdraagbaarheid, reproduceerbaarheid en transparantie. Deze factoren zijn essentieel om in overweging te nemen bij het overbruggen van de kloof tussen wetenschap en beleid in de toepassing en ontwikkeling van beslissingsondersteunende instrumenten.