Geofysisch en hydrologisch onderzoek op de stuwwallen bij het Montferland voor de kartering van hydrogeologische eenheden

Verdroging en verontreiniging zijn twee belangrijke thema’s van het huidige grondwaterbeheer in Nederland. Om effectieve beheersmaatregelen te kunnen nemen worden scenario’s doorgerekend op basis van grondwaterstromingsmodellen. De betrouwbaarheid van deze modellen hangt onder andere af van de kennis van de opbouw van de ondergrond. De grotendeels grofzandige stuwwallen behoren tot de belangrijkste grondwaterreservoirs van Nederland. Doeltreffend grondwaterbeheer is hier uiterst moeilijk omdat de door de stuwing ontstane hellende kleilagen in het watervoerende pakket de hydrogeologische opbouw zeer complex maken. Er is dus behoefte aan een methode om de hydrogeologie, en met name de laterale grondwaterstromingsbarrieres, in gestuwde gebieden te karteren. Een eenvoudig manier om de complexiteit van de ondergrond in kaart te brengen is er niet. Boringen geven een weinig representatief beeld omdat de lithologie binnen de gestuwde afzettingen over een zeer korte afstand kan variëren en omdat ze weinig zeggen over de helling en strekking van de lagen. Een oplossing van dit probleem kan worden gezocht in een combinatie van een grondige analyse van hydrogeologische gegevens en geofysische onderzoek.