Stromingen

Ik heb een nieuwe computer. Daar ben ik niet blij mee. Er zitten een heleboel nieuwe mogelijkheden op. Dat heet vooruitgang. Alleen begrijp ik niet hoe ik die mogelijkheden moet gebruiken, en bovendien: ik heb helemaal niet om die nieuwe mogelijkheden gevraagd.

Ons blad heet STROMINGEN en daar willen we ook in overdrachtelijke zin over schrijven. Alleen is er niemand die zich de autoriteit durft aan te meten om iets tot stroming binnen ons vakgebied te verheffen. Ik heb besloten dat taboe te doorbreken. Er is wel degelijk een trend binnen ons vakgebied te signaleren, en dat is de trend om alles eenvoudig en snel te bepalen. Grote modellen zijn uit, het gaat om de Quick Scan. Overal kom ik het woord tegen, en hoe hoger in de organisatie, hoe vaker men het woord laat vallen. Persoonlijk ben ik afhankelijk van de vragen van mijn opdrachtgevers, dus ik neem het woord tegenwoordig ook maar in de mond. Het levert nog wel eens een opdracht op.

We hebben ons wel eens afgevraagd wat nu eigenlijk de functie van het Redactioneel is. Eén ding is zeker: het is een zeer goed instrument om dingen recht te zetten. In het vorige nummer kondigden we vol trots de geboorte van de NHV-homepage aan. Nog net voor het verschijnen van STROMINGEN was het gelukt om deze op het net te krijgen, alleen bleek het adres dat we vorige keer noemden niet correct: de NHV is bereikbaar onder: http://waterland.net/nhv

De NHV op Internet.

Bij de oprichting van STROMINGEN was het onze ambitie om een blad te maken dat een vaste plaats inneemt in hydrologisch Nederland. Om eens te polsen in hoeverre we daarvoor op de goede weg zijn, hebben we in het decembernummer van STROMINGEN van 1996 een formulier gevoegd, waarin we de lezers gevraagd hebben wat ze nu van ons blad vonden. Er hebben 60 lezers gereageerd, wat een kleine 10% van het aantal abonnees is. Hoewel we dus voorzichtig moeten zijn om de resultaten te beschouwen als een representatief beeld van alle lezers, geeft het ons toch wel aanknopingspunten om een aantal conclusies te trekken.

Bij de oprichting van STROMINGEN was het onze ambitie om een blad te maken dat een vaste plaats inneemt in hydrologisch Nederland. Om eens te polsen in hoeverre we daarvoor op de goede weg zijn, hebben we in het decembernummer van STROMINGEN van 1996 een formulier gevoegd, waarin we de lezers gevraagd hebben wat ze nu van ons blad vonden. Er hebben 60 lezers gereageerd, wat een kleine 10% van het aantal abonnees is. Hoewel we dus voorzichtig moeten zijn om de resultaten te beschouwen als een representatief beeld van alle lezers, geeft het ons toch wel aanknopingspunten om een aantal conclusies te trekken.

Een mooie winter, dat was het zeker. Welke hydroloog loopt er niet warm voor ijs? Voor eens in de paar jaar betreurde uw redacteur-voor-dit-nummer het gemis van een TV, maar bij de radio en de kachel vond hij voldoening in het toepasselijke boekje ‘Hans Brinker, or the Silver Skates’. En daarin deed hij zowaar een ontdekking die Nederlandse hydrologen zal interesseren: de kleine held van Haarlem, die zijn vinger in de dijk stak, heette helemaal geen Hans Brinker.. .

Een mooie herfst…

Volgens de berichten is de (bijna) afgelopen periode zo droog, dat op vele locaties weer de laagste grondwaterstanden ooit zijn gemeten. Hierdoor blijft het thema verdroging actueel.

De meest ruime definitie voor verdroging die op dit moment gehanteerd wordt, is de volgende: een gebied is verdroogd, wanneer de huidige waterhuishoudkundige situatie afwijkt van de gewenste waterhuishoudkundige situatie. Deze definitie leidt tot veel discussie: hoe omschrijf je de huidige situatie en wat is nu de gewenste situatie? Daarnaast lijken gebieden die te nat zijn, of waar zoute kwel optreedt met nadelige gevolgen voor de landbouw, volgens deze definitie ook verdroogd te zijn. Dit alles levert weer voldoende stof voor vele uren vergaderen, en mogelijk ook voor artikelen in STROMINGEN.

Je kunt dingen heel pathetisch brengen, je kunt het ook heel simpel zeggen: iemand die vooruit wil, is gebaat bij een goede informatievoorziening. Uiteraard kan iemand zelfstandig wel eens een goed idee hebben, maar als er een proces ontstaat waarbij het geheel meer is dan de som der delen, kan de vooruitgang in een stroomversnelling raken. Zo’n stroomversnelling kan niet zonder uitwisseling van ideeën en informatie.

Het is alweer een jaar geleden dat we u vol trots ons eerste exemplaar van het blad ‘STROMINGEN, vakblad van de Nederlandse Hydrologische Vereniging’ konden toesturen. Inmiddels zijn we toe aan het vierde nummer, en als er één ding duidelijk is geworden, dan is het wel dat het blad in een behoefte voorziet. Vanaf het begin zijn de nummers dikker geworden dan we verwacht hadden. Verder blijkt er inderdaad een inhoudelijke discussie op gang te komen over ons vakgebied. We hebben al reacties ontvangen over de wijze waarop zettingen berekend moeten worden, en in dit nummer gaat de discussie over dispersie verder. Daarnaast wordt ingehaakt op het artikel over doorlatendheidsmetingen van Pomper en Weerts uit het vorige nummer.

De NHV is zich dan ook aan het bezinnen hoe de continuïteit van het blad kan worden verzekerd. Tot dusver was alles liefdewerk, en hoe noodzakelijk ook om dingen van de grond te krijgen, biedt het onvoldoende waarborg voor de langere termijn.